Czy trening capoeira może być równie wymagający jak trening K1 lub MMA? Na pierwszy rzut oka odpowiedź wydaje się prosta: sporty kontaktowe kojarzą się przecież z mocnymi uderzeniami, intensywnymi rundami i ogromnym wysiłkiem. Capoeira bywa natomiast postrzegana głównie jako efektowne połączenie walki, tańca i akrobatyki. Rzeczywistość okazuje się jednak znacznie bardziej złożona.

Pierwszy trening K1 oczami osoby trenującej capoeira

Trenuję capoeirę od 2007 roku, ale dopiero udział w treningach K1 pozwolił mi spojrzeć na nią z zupełnie innej perspektywy. Przekonałem się, że każda z tych dyscyplin stawia przed ćwiczącym inne wyzwania – wymaga odmiennego rodzaju kondycji, koordynacji, odporności psychicznej i kontroli nad własnym ciałem. Jak zatem wygląda capoeira w porównaniu z K1 i czy rzeczywiście można powiedzieć, że jeden z tych treningów jest trudniejszy?

No więc w końcu poszedłem na swój pierwszy trening K1 i wyszedłem zlany potem. Ćwiczyliśmy uderzenia rękami i nogami, wyłącznie w stójce, były też krótkie sparingi. Po treningu pomyślałem, że nie było to bardzo męczące, ale wieczorem całkowicie opadłem z sił. Następnego dnia byłem obolały i zdobyłem kilka dużych siniaków.

Jak wygląda trening capoeira i czego wymaga od ćwiczących?

Ćwiczymy kopnięcia, ale w większości obrotowe jak meia lue de compasu (czytaj: “meja lua dżi kompasu”) albo armada (czytaj “ahmada”). One dominują w naszej grze (w capoeira nie mówimy, że „walczymy”, tylko „gramy” z przeciwnikiem), a te “zwykłe” tzw. kopnięcia proste, które zobaczysz podczas walk MMA, są rzadsze i zazwyczaj służą do zaskoczenia przeciwnika.

Czasami zdarza się, że w capoeira dojdzie do konfrontacji i walki. To jest też powód, dla którego poszedłem na trening K1. Nabrać większej pewności siebie i poczuć, jak to jest kiedy przeciwnik zaczyna mnie uderzać. Zawsze się tego bałem, a treningi K1 bardzo skutecznie mnie z tym oswoił i uzupełnił moje braki. Szczególnie jeżeli chodzi o przyjmowanie uderzeń.

Na treningach K1 mogłem też doświadczyć, że serie kopnięć są bardziej męczące, niż serie uderzeń rękami. W capoeira używamy rąk w bardzo ograniczonym stopniu. Dodatkowo, są to uderzenia otwartą dłonią, co sprawia że konfrontacja jest nieco bezpieczniejsza. Szczególnie że w capoeira nie używa się rękawic, ani szczęki

Ginga – ruch, który napędza grę w capoeira

Podstawowy ruch w K1 to pozycja bokserska. W capoeira jest nim ginga (czytaj “dżinga”). To ona nadaje ruchom płynności. Żeby ją zachować, cały czas staramy się być w ruchu. Dlatego, podczas gry w roda intensywność często jest bardzo wysoka. Same wymiany są krótsze niż runda MMA, ale przez cały czas trzeba utrzymywać ruch, obserwować partnera i płynnie reagować na jego działania.

Akrobacje, uniki i obalenia – całe ciało w ruchu

Na koniec akrobacje, mamy te statyczne jak „bananeira” (stanie na rękach) czy „au” (gwiazda). Są też bardziej dynamiczne jak meia lua reversao (czytaj “meja lua rewersao”)

Jak wygląda capoeira w praktyce?

Rodzaj gry w capoeira dyktuje rytm grany na berimbau. Może być on powolny lub szybki. Jeżeli tempo jest wolniejsze, ruchy w capoeira są skoncentrowane przy ziemi. Wykonuj się sporo przejść i akrobacji blisko ziemi, a kopnięcia najczęściej są zatrzymywane w ostatnim momencie, aby jedynie zaznaczyć swoją dominację. Gdy grany jest szybszy rytm, zawodnicy używają więcej kopnięć prostych, obaleń oraz wykonują bardziej spektakularne akrobacje. Prędkość wykonywanych technik jest dużo wyższa, przez co bardzo ważna jest tu kontrola ciała. W czasie gry capoeristas szukają okazji, żeby zaskoczyć przeciwnika i go płynnie przewrócić, albo zaznaczyć kopnięcie na twarz czy tułów. Aby wszystkie te techniki w capoeira działały płynnie, trzeba wielu lat treningów.

Czy trzeba być sprawnym, żeby zacząć trenować capoeirę?

Nie. Jak ze wszystkim czego się uczymy, na początku zaczynamy od prostych i mniej wymagających elementów. Z biegiem czasu nabierasz wprawy i w miarę płynnie możesz przejść do trudniejszych i bardziej siłowych elementów

Capoeira czy sporty walki – co jest bardziej wymagające fizycznie?

Nie da się jednoznacznie odpowiedzieć, czy bardziej wymagająca jest capoeira, K1 czy MMA. Każda z tych dyscyplin rozwija ciało w nieco inny sposób i stawia przed ćwiczącymi odmienne wyzwania. W sportach kontaktowych ogromne znaczenie mają siła, szybkość, kondycja i umiejętność działania pod presją. Capoeira mocniej angażuje natomiast mobilność, koordynację oraz kontrolę ciała w nietypowych pozycjach.

Dużo zależy również od poziomu zaawansowania, intensywności zajęć i sposobu prowadzenia treningu. Spokojne ćwiczenie podstaw capoeira mogą być mniej męczące niż intensywna runda na worku lub sparing w K1. Szybka gra w roda, połączona z unikami, obrotowymi kopnięciami i akrobatyką, potrafi jednak wyczerpać nawet osobę o bardzo dobrej kondycji.

Z mojego doświadczenia wynika, że pod względem mobilności, koordynacji i kontroli ciała capoeira jest bardziej wymagająca. Przez to, że zawiera ona w sobie elementy walki, akrobatyki oraz ciągłego ruchu. MMA czy K1 są bardziej wymagająca psychicznie, twój refleks też musi być lepiej wyćwiczony. W MMA jak i w capoeira jesteś w walce, ale zagrożenie w MMA jest znacznie poważniejsze, bo przeciwnik chce Cię znokautować. W capoeira podczas roda/sparingu każdy chce być lepszy, ale chodzi o zaskoczenie, bez nokautu.

Siła, kondycja i wytrzymałość

Podczas treningów K1 i MMA wykonuje się wiele dynamicznych serii uderzeń, kopnięć oraz ćwiczeń kondycyjnych. Dochodzi do tego praca z partnerem, tarczowanie, trening na worku i sparingi. Trzeba nie tylko wyprowadzać kolejne techniki, lecz także zachować stabilną pozycję, napięcie mięśni oraz skuteczną obronę. Nawet krótka runda może być bardzo wyczerpująca, zwłaszcza gdy nie jesteśmy przyzwyczajeni do regularnego przyjmowania uderzeń.

Capoeira także wymaga dobrej kondycji, ale wysiłek ma trochę inny charakter. Podstawą jest ginga, dlatego przez większość gry pozostajemy w ciągłym ruchu. Wykonujemy uniki, zejścia do ziemi, obrotowe kopnięcia i dynamiczne zmiany pozycji. Często trzeba płynnie przejść od ruchu wykonywanego w stójce do podporu na rękach, niskiego uniku albo akrobacji, co angażuje mocno nogi, brzuch, plecy oraz obręcz barkową. Dlatego też capoeira wymaga siły i wytrzymałości, aby móc te wszystkie elementy wykonywać.

Mobilność, koordynacja i kontrola ciała

To właśnie pod względem mobilności, koordynacji i kontroli ciała capoeira wydaje mi się szczególnie wymagająca. Wiele ruchów wykonujemy w dużym zakresie, często w pozycjach, których na co dzień praktycznie nie używamy. Kopnięcia obrotowe wymagają swobodnej pracy bioder, stabilności i orientacji w przestrzeni. Uniki prowadzą ciało nisko nad ziemię, natomiast akrobacje zmuszają nas do przenoszenia ciężaru na ręce i poruszania się także w pozycji odwróconej. Capoeira wymaga więc koordynacji całego ciała, dobrego wyczucia odległości oraz kontroli nad siłą i kierunkiem kopnięcia.

Co łączy capoeirę, K1 i MMA?

Jesteś na sali z ludźmi którzy mają wspólne zainteresowanie. Docieracie się podczas treningów, dając sobie mocniejszy wycisk z biegiem czasu. Znacie swoje słabe i mocne strony, wyjeżdżacie wspólnie na różne warsztaty, obozy i zawody.

To buduje trwałe znajomości. Wszystko oczywiście zależy od trenera i ludzi z którymi przyjdzie Ci trenować, ale sport pomaga nawiązać piękne relacje. Życzę Ci, żebyś mógł tego doświadczyć gdziekolwiek w sporcie się nie znajdziesz.

Wybierz trening dopasowany do swoich oczekiwań

Jeżeli szukasz miejsca w którym możesz się sprawdzić w prawdziwej walce, MMA będzie zdecydowanie lepiej dopasowana do Ciebie. Ja ćwiczyłem w silesian cage club i byłem zadowolony
Jeżeli wolisz mniej kontaktowy sport, a dodatkowo lubisz akrobacje i podobają Ci się widowiskowe obrotowe kopnięcia, capoeira jest dla Ciebie. Jeżeli chciałbyś spróbować, znajdziesz nas w wielu miastach na śląsku. Jeżeli nasza oferta nie spełnia twoich oczekiwań, zapytaj gdzie możesz ćwiczyć w swoim mieście na fb grupie capoeira polska.